Blog 6 - Maar hoe ziet het parcours er eigenlijk uit?

Als je zegt dat je een Ironman gaat doen, klinkt het eigenlijk best overzichtelijk: 3,8 kilometer zwemmen, 180 kilometer fietsen en daarna nog een marathon. Op 10 oktober mag ik dat gaan doen in Kona.
Maar hoe ziet dat parcours er eigenlijk uit? De afgelopen maanden heb ik veel getraind op warmte, lange fietsdagen en het lopen na het fietsen. Nu ik me steeds verder in het parcours verdiep, vallen er steeds meer puzzelstukjes op hun plek. Want het parcours van Kona is niet zomaar een Ironman-parcours.

Het begint in Kailua Bay
Om 7.30 uur begint mijn wedstrijd in het water van Kailua Bay. Geen zwembad, maar de Pacific Ocean. Vanaf de kust zwem je de baai uit richting het keerpunt op zee en vervolgens weer terug naar Kailua Pier. In totaal 3,8 kilometer.
Het water kan in de vroege ochtend relatief rustig zijn. De zon komt op boven het eiland en achter je ligt de kust van Kona. Dat klinkt bijna idyllisch. Maar ondertussen moet ik gewoon 3,8 kilometer zwemmen. 😉 Vooral rustig beginnen dus, want na het zwemmen moet het echte werk nog beginnen.

Op de fiets naar Hawi
Na het zwemmen stap ik op de fiets en gaat het eerst door Kona, waarna ik de beroemde Queen Kaʻahumanu Highway op draai. Vanaf daar begint het lange stuk door het vulkanische landschap van het eiland. Zwarte lavavelden, weinig beschutting en de oceaan op de achtergrond.
Het parcours loopt noordwaarts richting Hawi, waar ongeveer halverwege het keerpunt ligt. Daarna wacht dezelfde weg terug naar Kona.
En daar komt nog iets bij: de wind. Kona staat bekend om de wisselende en soms stevige wind op de Queen K en richting Hawi. Dat maakt het verleidelijk om extra hard te werken wanneer de omstandigheden tegenzitten. Maar juist daar moet je oppassen.
Een stukje tegenwind betekent niet dat je harder moet fietsen om dezelfde snelheid te houden. Misschien is het juist belangrijker om energie te bewaren voor wat nog komt. Niet alles wat je kunt doen, moet je ook doen. Zeker niet tijdens een Ironman.

En dan moet de marathon nog beginnen
Na 180 kilometer fietsen kom ik terug in Kona. Fiets weg, loopschoenen aan en dan begint het laatste onderdeel: 42,2 kilometer lopen.
Het loopparcours voert eerst over Aliʻi Drive langs de kust en gaat daarna via Palani Road richting de Queen K. Vanaf daar volgt een lang stuk richting het Natural Energy Laboratory, beter bekend als het Energy Lab.
Daar ben je al een behoorlijk eind onderweg. De warmte, de kilometers en alles wat eraan voorafging gaan dan hun tol eisen. Het wordt waarschijnlijk vooral een kwestie van rustig blijven, mijn eigen tempo volgen en steeds alleen maar denken aan het volgende stuk.
Vanuit het Energy Lab gaat het weer terug richting Kona. En uiteindelijk komt Aliʻi Drive weer in beeld. Dezelfde kust waar de wedstrijd begon, maar dan vele uren later.
En ergens daar ligt de finish.

Kailua-Kona.

De plek waar ik al zo lang naartoe werk.
Ineens vallen de trainingen op hun plek
Als ik nu naar het parcours kijk, begrijp ik steeds beter waarom de afgelopen maanden zo specifiek zijn geweest.
De hittetrainingen op de fiets zijn bedoeld om mijn lichaam te laten wennen aan de omstandigheden die ik op de Queen K kan tegenkomen. De lange fietstrainingen leren me wat er gebeurt wanneer ik uren onderweg ben. De trainingen op wedstrijdtempo helpen om straks gecontroleerd te beginnen. En de brick runs zijn er omdat ik na 180 kilometer fietsen nog moet kunnen hardlopen.
Het parcours bepaalt dus voor een groot deel hoe je moet trainen. En andersom bepaalt de training hoe je straks met het parcours kunt omgaan.

Een paar maanden geleden was Kona vooral een droom. Daarna werd het een doel. Nu begint het steeds meer een concrete wedstrijd te worden.
Ik weet waar ik moet zwemmen. Ik weet dat ik richting Hawi moet fietsen en daarna weer terug. Ik weet dat er vervolgens nog een marathon wacht.

Maar hoe het op 10 oktober voelt, weet ik natuurlijk nog niet.
Hoe mijn benen voelen na 180 kilometer. Hoe warm het daadwerkelijk is. Hoe de wind staat. En hoe ik reageer wanneer het zwaar wordt.
Dat ga ik pas daar ontdekken.
Je kunt je voorbereiden, het parcours bestuderen, trainen, plannen en oefenen. Maar uiteindelijk moet je het gewoon gaan doen.

3,8 kilometer zwemmen. 180 kilometer fietsen. 42,2 kilometer lopen.

Kona.
Nog even. 🌺
Samen naar Kona.